تاریخ : یکشنبه 4 خرداد 1393 | 03:27 ب.ظ | نویسنده : مصطفی آغبلاغی تبریزی

صورتگر نقاشم هر لحظه بتی سازم

وانگه همه بت ها را در پیش تو بگدازم

صد نقش برانگیزم با روح درآمیزم

چون نقش تو را بینم در آتشش اندازم

تو ساقی خماری یا دشمن هشیاری

یا آنکه کنی ویران هر خانه که می سازم

جان ریخته شد بر تو آمیخته شد با تو

چون بوی تو دارد جان جان را هله بنوازم

هر خون که ز من روید با خاک تو می گوید

با مهر تو همرنگم با عشق تو هنبازم

در خانه آب و گل بی توست خراب این دل

یا خانه درآ جانا یا خانه بپردازم





طبقه بندی: ابیات عاشقی، مولانا،
برچسب ها: عشق، در، ادبیات، پارسی،

تاریخ : پنجشنبه 17 بهمن 1392 | 04:37 ب.ظ | نویسنده : مصطفی آغبلاغی تبریزی


آغوش در اشعار پارسی


رشكم   از   پیرهن  آید كه در آغوش تو خسبد                زهرم از غالیه آید كه بر اندام تو   ساید

سعدی

 

گلرخان   را    می‌دهد    تعلیم    عاشق‌پروری                گل كه بلبل را در آغوش چمن می‌پرود

صائب تبریزی

 

كو   طالعی    كه    تنگ    در    آغوش آرمت؟                 یا: طاقتی  كه دست   ز دامن بدارمت

عاشق اصفهانی

 

آمــــــــــد    سحرم      بتم      در       آغوش                  افكنده     كمند      زلف     بر    دوش

مولوی  

 

یك   روز    در   آغوش     تو     آرام      گرفتم                 یك   عمر    قرار   از   دل  ناكام  گرفتم

ابوالحسن ورزی

 

ادب   عشق    تقاضا    نكند    بوس   و   كنار                دونگه چون بهم آمیخت، همان آغوش است

جلال عضد

 

همچون   هلال   بهر تو آغوش ما  تهی  است                ای   كوكب   امید   در   آغوش كیستی؟

رهی معیّری

 

مراد خسرو   از شیرین  كناری بود  و آغوشی                محبّت كار فرهاد است و كوه بیستون سفتن

سعدی

 

اگر   به  دامن   وصل   تو   دست   ما    نرسد                 كشیده‌ایم   در   آغوش      آرزوی   ترا

حزین لاهیجی

 

دستم   نمی‌رسد   كه    در   آغوش  گیرمت                 ای ماه با كه دست در آغوش می‌كنی؟

هوشنگ ابتهاج

 

گر   نیمشبی    مست   در   آغوش من افتد                 چندان به لبش بوسه زنم كز سخن افتد

بهار

 

آغوش  تو    چون   محرم   راز    دگری    بود                  پیوند   دل   از   عشق  تو ببریدم و رفتم

اوبالحسن ورزی

 

آنكه  بوسید  لب  نوش  تو    شكر   نچشید                  و انكه   خسبید   در آغوش تو بیدار نشد

فروغی بسطامی

 

عمری   دویده‌ای   تو   به   آغوش   گرم  من                 اكنون   چگونه  چشم تو گوید نیاز نیست

عبدالوهاب نورانی

 

آغوشم  از   كشاكش  حسرت  چو گل درید                  شاخ  گلی  ندید   شبی  در كنار خویش

صائب تبریزی

 

به   هیچ   حیله   در   آغوش   من  نمی‌آیی                 مگر  تو  را   ز   نسیم   بهار    ساخته‌اند

صائب تبریزی

 

گر چه  پیرم  تو  شبی  تنگ  در آغوشم گیر                 تا   سحر گه   ز  كنار  تو   جوان   برخیزم

حافظ

 

از لطافت بس كه روحانی سرشت افتاده است            گیرمش گر در بغل پندارم آغوشم تهی است

ناظم هروی

 

با خیال خشك  تا كی سر به یك بالین  نهم                 دست در آغوش با تصویر كردن مشكل است

صائب تبریزی

 

آغوش  مرا   محرم    آن   خرمن   گل   كن                  موی    كمرت   طاقت    این    بار    ندارد

صائب تبریزی

 

بیائید  ای هوسها،  بیخودیها، گرم جوشیها                 كه در آغوش نرمی تكیه‌گاهی كرده‌ام پیدا

پژمان بختیاری

 

زان  گونه  كه   دوش   در   دلم   بودی   تو                  یا  رب   كه   به   بینمت  در آغوش امشب

اوحدی مراغه‌ای

 

سرم  ‌ای   ماه   بد امان   نوازش    بگـــذار                 تا  در   آغوش   تو  سوز  غزلی  ساز  كنم

ابتهاج

 

نازك اندامی بود امشب در آغوشم «رهی»                 همچو  نیلوفر  به  شاخ  نسترن  پیچیده‌ام

رهی معیّری

 

نماز   عشق   مــرا   آبرو   از   آن  بــــاشد                 که  قیبله  می کنم   آغوش  مهربان  تو را

مهدی سهیلی


طبقه بندی: مطالب ادبی،
برچسب ها: آغوش، در، اشعار، شعر، پارسی، فارسی، ایرانی،

تاریخ : پنجشنبه 17 بهمن 1392 | 04:28 ب.ظ | نویسنده : مصطفی آغبلاغی تبریزی

 توبه در اشعار پارسی

توبه


 

نه شیخ می‌دهدم توبه ونه پیرمغان می         ‌ زبس كه توبه نمودم زبس كه توبه شكستم

یغمای جندقی
 

 

اگر    جرم    بخشی    به    مقدار  جود            نماند          گنهكاری          اندر         وجود

سعدی

 

 

نیم اهل زهد و توبه به من آرسا غرمی           كه   به  صدق   توبه كردم   ز عبادت ریائی

عراقی

 

 

چوشكست توبة من،مشكن تو عهد،باری       به من شكسته دل گو،كه:چگونه‌ای؟كجایی؟

عراقی

 

 

به طواف كعبه رفتم،به حرم رهم ندادند          كه برون درچه كردی، كه درون خانه‌آئی؟

عراقی

 

 

برادران    طریقت     نصیحتم      مكیند           كه توبه در ره عشق آبگینه بر سنگ است

سعدی

 

 

دست حاجت كه بری پیش خداوندی بر          كه كریم است و رحیم‌است‌و غفوراست‌و ودود

سعدی

 

 

ساقی بیار  جامی  كز  زهد توبه كردم           مطرب   بزن   نوائی   كز   توبه  عار دارم

سعدی

 

 

نا امید   از   در رحمت به كجا باید رفت           یا رب از هر چه خطا رفت هزار استغفار

سعدی

 

 

همه   عمر    اگر   بنده كند معصیتش          به یكی توبه ببخشد،كه غفور است ورحیم

محیط قمی

 

 

سُبحه بركف توبه برلب دل پرازشوق گناه       معصیت   را   خنده  می‌آید ز استغفار ما

صائب تبریزی

 

 

ز عشق و باده رهی، توبه ام دهد زاهد          من و شكیب ز معشوق و می معاذ الله!

رهی معیّری

 

 

یا رب ار نگذری از جرم و گناهم چه كنم؟       ندهی   گر به در خویش پناهم چه كنم؟

بهجتی شفق

 

 

كاسه و كوزة تقوا  كه  نمودند  درست          دیدم‌آن‌كاسه به‌سنگ آمدوآن كوزه شكست

شهریار

 

 

من نه خودتوبه شكستم كه گنهكارشوم        توبه خود راشكند چون تو شوی باده پرست

لعلی تبریزی



طبقه بندی: مطالب ادبی،
برچسب ها: توبه، در، اشعار، پارسی، فارسی،

تعداد کل صفحات : 3 :: 1 2 3

  • خرید مسکن
  • آریس پیکس
  • وبلاگ شخصی
  • جاده ماز
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات