تاریخ : چهارشنبه 16 بهمن 1392 | 05:54 ب.ظ | نویسنده : مصطفی آغبلاغی تبریزی
زلف در اشعار پارسی


زلف در اشعار پارسی


به غلط ز دست  دادم  سر  زلف  یار خود را         كه نیازموده  بودم  دل  بیقرار  خود  را

عاشق اصفهانی

 

اگر زلفت  به  هر  تاری  اسیر تازه ای دارد          مبارك باشد امّا دلبری اندازه ای دارد

قراگوزلو

 

از خدا  می‌طلبم عمر  درازی   چون   زلف          كه به صدچشم كنم سیرسراپای ترا

صائب تبریزی

 

در هر شكن  زلف  گره گیر تو  دامی‌ است          این سلسله یك  حلقه   بیكار  ندارد

صائب تبریزی

 

یك عمر  می‌توان  سخن  از  زلف  یار گفت          دربنداین مباش كه مضمون نمانده است

صائب تبریزی

 

گهی بردل شبیخون می‌زندگاهی برایمانم          همیشه كاكل اوفتنه ای درزیرسردارد

صائب تبریزی

 

تو تا ز  شرم  فكندی  به  چهره زلف سیاه          فغان ز خلق  بر آمد  كه  آفتاب گرفت

ظهیرفاریابی

 

زلف تو غرقه به گل بود و هر آن گاه كه من          می زدم دست بدان زلف دوتا،گل می‌ریخت

باستانی پاریزی

 

عهد كردم   گر   رهائی  یابم از كنج قفس          جز به دام زلف او دیگر نبندم دل به‌كس

توسیركانی

 

زلف بر روی تو گوئی كه بر آتش دود است          ای بسادیده كزآن دود،سرشك آلوداست

شهاب تبریزی

 

و ر چنین  زیر خم  زلف  نهد    دانة     خال          ای بسا مرغ خرد را كه به دام اندازد

حافظ

 

جانها  به  یاد   زلف   تو   بر    باد   داده ایم          ور نیست  باورت  زنسیم صبا بپرس

سلمان ساوجی

 

از  زلف  پریشان   تو    آشفته   ترم     من          در كوی تو آشفته چو باد سحرم من

معینی جرنی

 

چون اسیر است درآن زلف سمن سای دلم          چه كندگرنكند درشكنش جای،دلم؟

خواجوی كرمانی

 

اذنم  بده  که  زلف   تو  را   آورم   به  چنگ          ای بی وفا مگرکه من ازشانه کمترم

ابوالقاسم لاهوتی

 

زلف  او  فتنه  و خط   آفت  و خال است بلا          آه ازآن روزكه این هرسه دهددست بهم

صائب تبریزی

 

من بر  سر آنم  كه  به  زلف  تو  زنم  دست          تا سنبل زلف تو چه سر داشته باشد

صائب تبریزی

 

گرچه زلف سركش او سركشی از سرگذاشت          كاكل او فتنه ها در زیر سردارد هنوز

صائب تبریزی

 

یك جهان دل راپریشان ساختن انصاف نیست          شانه درآن زلف خم درخم نمی بایدزدن

صائب تبریزی

 

تا   چند   در   میان   فکنی  زلف و شانه را          دل را نمی دهیم به زلف تو زور نیست

صائب تبریزی

 

یك  دم  آهسته گذر   در سر زلفش  ای باد          كه زهر پیچ و خمش دل سردل می‌ریزد

صاف قاجار

 

اگر  به   زلف   دراز   تو   دست   ما  نرسد          گناه بخت پریشان ودست كوته مااست

حافظ

 

بنفشه  گر   چه    دلاویز  و عنبرآمیز است          خجل شود برآن زلف همچو مشك ختن

رهی معیّری

 

طرّه   آشفته    چنین   در  گذر   باد    مرو          كه پریشانی   زلف   تو   پریشانم   كرد

صحبت لاری

 

بر  زلف  تو  من  بار  دگر  عهد    شكستم          بس عهدكه چون زلف تو بشكستم وبستم

سلمان ساوجی

 

گفتم:روم كه چشمت مایل به خواب ناز است          بگشودزلف وگفتا بنشین كه شب درازاست

فردی شیرازی

 

كس نیست كه افتاده آن زلف دو تا نیست          در رهگذر كیست كه دامی زبلا نیست؟

حافظ

 

مردم   ای   كاش   پریشانی   زلفش  بیند          تا نگویند پریشانی من بی سبب است

فرصت شیرازی

 

نمی دانم چرا گردون به كام من نمی گردد          اگر عیبم پریشانی است زلف یارهم دارد

شریف شیرازی

 

گر  پریشان  كنی  آن زلف خم  اندر خم را          ترسم ای دوست كه آشفته كنی عالم را

اختر قشقائی

 

از    بهر      گرفتاری   ما    زلف    میارای         ما   بسته   دامیم   تو   فكر  دگری كن

هلالی جغتائی

 

ز زلف  و  روی  تو  خواهم شبی و مهتابی          كه  با  لب  تو  حكایت  كنم زهر بابی

خواجو

 

داشتم خوش  روزگاری  با  سر زلف نگاری          خوش بود‌خوش روزگاری داشتن بازلف یاری

آذرخشی

 

چریشان کن سرزلف سیاهت شانه اش با من          سیه زنجیر گیسو باز کن دیوانه اش با من

حمید نقوی

 

آزاد  اگر   باشد  دلی، زلفت گرفتارش كند          ورخفته باشد فتنه‌ای چشم توبیدارش كند

شریف تبریزی

 

نقّاش  چون  شمایل   آن   ماه    می‌كشد          نوبت  به  زلف  او  چو  رسد آه می‌كشد

خالص

 

در  درازی  به  سر  زلف  تو  می‌ماند  شب          در سیاهی سر زلف تو به شب می‌ماند

رشید وطواط

 

امشب  كمند  زلف  ترا  تاب  دیگری است          ای فتنه در كمین  دل  و هوش كیستی؟

رهی معیری

 

آنكه بهر  دیگران  در  زلف  چین   می‌افكند          چون رسد نزدیك من چین درجبین می‌افكند

بابافغانی شیرازی

 

ای صبا  در خم  آن زلف چو محرم شده‌ای          با ادب باش كه دلهای پریشان آنجا است

صائب تبریزی

 

ای زلف  یار  این  قدر  از  ما كناره چیست          ما دل شكسته‌ایم و تو هم دل شكسته‌ای

صائب تبریزی

 

زلف  چون حاشیه برگرد سرش  می‌پیچید          در  كتابی  كه  بود شرح پریشانی من

صائب تبریزی

 

به عالمی   ندهم    موئی    از   پریشانی          كه باشد  از  سر  زلف  تو  یادگار  مرا

میربرهان

 

گویند   بوی  زلف  تو  جان   تازه   می‌كند          سلمان قبول كن كه من ازجان شنیده‌ام

سلمان ساوجی

 

درخم زلف تو می‌جستم دل گم گشته‌ام را          یافتم در وی دل جمع  پریشان  روزگاری

وفای نوری

 

قامتم از خمیدگی صورت چنگ  شد  ولی          چنگ  نمی‌توان  زدن  زلف  خمیدة  ترا

فروغی بسطامی

 

شب كه صحبت به حدیث سرزلف توگذشت          هركه برخواست زجاسلسله برپابرخاست

صائب تبریزی

 

كس چو من آشفته زلف دل آویز تو نیست          گر پریشان  خاطری خواهی مرا آواز كن

قصّاب كاشانی


طبقه بندی: مطالب ادبی،
برچسب ها: زلف، در، اشعار، پارسی، فارسی، ناب،

تاریخ : چهارشنبه 16 بهمن 1392 | 05:26 ب.ظ | نویسنده : مصطفی آغبلاغی تبریزی
هیـچ میدانی چرا جــان را نثـــارت می کنـــم؟


تـا یقین گردد تو را می خواهم از جـان بیشتر



طبقه بندی: مطالب ادبی،
برچسب ها: تک، بیتی، های، ناب، 6،

تاریخ : چهارشنبه 16 بهمن 1392 | 05:25 ب.ظ | نویسنده : مصطفی آغبلاغی تبریزی
یک نفـــــر هست کــــه گــُم کرده دلـــش را اینجـــــا

به خودش پس بده بی زحمت اگر دست شمـــاست




طبقه بندی: مطالب ادبی،
برچسب ها: تک، بیتی، های، ناب، 5،

تعداد کل صفحات : 6 :: 1 2 3 4 5 6

  • خرید مسکن
  • آریس پیکس
  • وبلاگ شخصی
  • جاده ماز
  • شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات