آسمان گشوده است
امشب، دروازه‏های هفت آسمان چنان گشوده است، که خدا را می‏توان دید. چه ستاره بارانی‏ست! اگر ابری هست، جز سیل رحمت از آن نخواهد بارید. آسمان، آن‏چنان گشوده است امشب که همه آن اعجازی که قطره قطره، بیست و سه سال فرو چکید، امشب سیل گونه و تمام، به اقیانوس سینه محمد صلی‏الله‏علیه‏و‏آله‏وس� �م هبوط خواهد کرد.
ای قوم! هر روز که می‏گذرد، آشفته‏تر؛ هر روز سنگین‏تر از کوله‏بار سنگ و تهی‏تر از سبکباری آب‏های روان.
هر روز که می‏گذرد، دور و دورتر از مقصدی که باید.
هر روز و هر روز، کج مسیرتر از راهی که مقرّر است!
و بدین‏سان بود که قدر، آفریده شد، تا تلنگری باشد برای شما و بهانه‏ای باشد برای او تا شمار را ببخشاید؛ شما را که دوستتان می‏دارد.
پس اینک، دستان توبه بر آسمان باز کنید که بادهای رحمت، آوازتان را به عرش دوست برساند و باران بخشایش، قطره قطره بر شما ببارد؛ آن‏چنان که بشوید و سبک کند من را تو را و تمام آنان که سالی را به فراموش گذرانیده‏اند، سالی را کج مسیر پیموده‏اند. امشب، راه میان‏بری‏ست به سوی مسیر بی‏معطلی. گام باید نهاد، ورنه زود خواهد بود که از ما بگذرد، تا سالی دیگر.